Zuid-India

• Aantal dagen: 23
• Van: 13 February, 2009, Tot: 07 March, 2009
• Reisorganisatie: Baobab

Dag 1 en 2: (13 en 14 februari)

Vanmorgen was het vroeg uit de veren, om 3:30 uur liep de wekker af, want we moesten met de eerste trein van 4:49 uur. Het vliegtuig vertrok om 7:25 uur.
Na een tussenstop op London Heathrow kwamen we om 0:50 uur plaatselijke tijd aan op het vliegveld van Chennai. Het duurde wel even eer de tassen er waren, maar dat weet je. Buiten de luchthaven kennis gemaakt met de reisbegeleidster Dinja en de rest van de groep, 20 personen in totaal. We hebben even op de bus moeten wachten want die was er nog niet. Na een busreis van ongeveer anderhalf uur kwamen we om 4:15 uur plaatselijke tijd (23:45 uur Nederlandse tijd) aan bij ons hotel in Mamallapuram.
Gelijk gaan slapen, gelukkig goed geslapen.
De eerste dag rustig aan gedaan. Wat gerelaxt voor de kamer. In de loop van de middag wat rondgelopen in Mamallapuram. Naar het strand geweest, daar was het een hele drukte met Indiërs. De strandtempel vonden wij niet echt bijzonder en hebben daarom van afstand een foto gemaakt.
Anjuna’s boetedoening vonden we wel imposant, dit is het grootste bas-reliëf ter wereld 29 meter lang en 13 meter hoog. Bij het bas-reliëf was nog een heel terrein waar allemaal rotsblokken lagen. Dit bleken “boterballen” van Krishna te zijn. Hier even rondgelopen. Nog wat sfeer gesnoven in het dorp en toen weer gerelaxt voor de kamer. Het was bloedje heet, dus wilden we niet gelijk teveel doen. Dit kwam goed uit want voor de rest was hier niks te doen. Om 18:00 uur was het verzamelen met de hele groep voor een welkomstdrankje, een kennismaking en eten. Dit was heel gezellig.

Dag 3: (15 februari)

Vanmorgen konden we lekker uitslapen en rustig aan doen, want we vertrokken pas om
10 uur naar Pondicherry.
Hier hebben we met een aantal van de groep wat langs de boulevard en de straten eromheen gelopen, met mooie koloniale huizen, deed echt Frans aan. Ook zijn we nog door een park gelopen, waar een hele bedrijvigheid was met allemaal Indiërs die de zondag daar doorbrachten. We zijn nog naar een tempel en naar de Sri Aurobindo Ashram geweest, hier zoeken mensen rust en mediteren. Hier mocht je niet praten en geen foto’s maken.
’s Middags zijn we nog voor ‘s avonds uitgenodigd bij de bekende danser/musicus Raghunath Manet. Bert sprak hem ’s middags aan toen hij in zijn deuropening stond en hij vertelde toen dat hij beroemd was en dat hij ’s avonds 16 februari zou optreden en nodigde ons hiervoor uit. Maar toen wij vertelden dat we dan al weg zouden zijn zou hij ’s avonds een danser regelen die dan voor ons zou optreden. Maar toen we om 18:45 uur terugkwamen had hij geen danser kunnen regelen, maar wilde hij zelf wel iets voor ons spelen op zijn bihar (instrument). Dit was zeker even de moeite waard. We mochten alleen geen foto’s maken, omdat het in zijn eigen huis was. Daarna met bijna de hele groep wezen eten. 

Dag 4: (16 februari)

Vanmorgen was het wel vroeg op, nl. om 6:30 uur, want om 7:30 uur vertrokken we naar Trichy.
Onderweg zijn we gestopt bij een tempelcomplex in Chidambaram. Dit was heel kleurrijk. Daarna geluncht in Kumbakonam. Een echt Zuid-Indiase meal, vanaf een bananenblad waar van alles werd opgeschept, o.a. rijst en sausjes, wat je dan met je rechterhand door elkaar moest hutselen en opeten. Dit was echt heel leuk; we hebben voor 27 Rupees p.p. gegeten. Het was echt lopende band werk, als je klaar was moest je gelijk opstaan, want de volgende stond al te wachten.
Daarna naar Thanjavur naar de Brihadishwaratempel geweest. Deze staat op de lijst van UNESCO. Deze tempel was niet kleurrijk, maar zeker wel de moeite waard.
Om 19:30 uur waren we in ons hotel in Trichy. Samen met Denise en Mirjam wezen eten in het hotel (er was een restaurant voor vegetarisch eten en één voor vlees/vis, wij gingen voor het vlees/vis restaurant) en toen was het alweer bijna 22:00 uur.
Nog snel even in de supermarkt wat zout (chips) en water ingeslagen voor de volgende dag en toen was de dag alweer voorbij.

Dag 5: (17 februari)

Ook vandaag hebben we veel in de bus gezeten, op weg naar Madurai.
Onderweg gestopt bij het rotsfort in Trichy en de 437 treden beklommen. Dit viel reuze mee, mede omdat het grootste gedeelte overdekt was. Je had boven een mooi uitzicht over de stad. Van daar naar de Sri Ranganathaswami tempel gereden.
Rond 18:00 uur kwamen we aan in ons hotel in Madurai.
’s Avonds nog naar de Sri Meenaksi tempel geweest om de ceremonie mee te maken dat Shiva onder begeleiding van oude Tamilhymnen naar de slaapkamer van Meenakshi wordt gebracht. De ceremonie begon om 21:00 uur. Dit ritueel vind elke ochtend en avond plaats. Het was wel jammer dat er zoveel toeristen in de weg liepen, waardoor je alles niet zo goed kon volgen. Maar was wel de moeite waard om mee gemaakt te hebben, is toch wel iets bijzonders.
Wat wel heel jammer was, was dat de Meenaski tempel werd gerestaureerd (opnieuw geverfd) , wat inhield dat de 5 buiten torens helemaal ingepakt waren.

Dag 6: (18 februari)

Vanmorgen eerst over een groente- en fruitmarkt gelopen. Altijd leuk, het dagelijkse reilen en zeilen op de markt.
Daarna met een gids de Meenakshi tempel uitgebreid van binnen bekeken, voorzien van de nodige informatie, deze was helder en duidelijk. Hij vertelde o.a. dat ze pas in 1960 waren begonnen met het schilderen van grote gedeelten van de tempel in vrolijke kleuren en dat dit elke 10 jaar opnieuw wordt gedaan en helaas voor ons was dat nu.
Na het bezoek aan de tempel nog naar een winkel geweest waar ze allerlei souvenirs uit heel India verkochten. Hier een leuk klein tafeltje gekocht (wat eigenlijk een grote juwelen kist is). De vraagprijs was 6800 Rupees en we hebben hem gekocht voor 3500 Rupees.
Daarna hebben we lekker wat uitgerust en ook nog kaarten en postzegels gekocht en geschreven. ’s Avonds met een groot gedeelte van de groep gegeten in het Park Hotel, naast ons hotel, maar hier kon je ook vlees krijgen. In ons hotel Supreme kon je alleen maar vegetarisch eten krijgen.

Dag 7: (19 februari)

Vandaag op weggegaan naar het Periyar National Park. We sliepen hier in cottages, heel knus. We konden kiezen voor een wandeling van ongeveer 3½ uur met gids, of een bootreis van 1½ uur over het meer. De verhouding binnen de groep was 13 wandelen en 7 de boot. Wij kozen voor de boot. Dit was heel relaxed. De kans was dat we olifanten konden zien, die zagen we niet. Maar we hebben wel veel vogels, bizons, wilde zwijnen, herten en een slang gezien. En dat was al veel meer dan dat de wandelaars hadden gezien.
’s Avonds hebben we ons heerlijk helemaal laten masseren (olie massage), hoewel Willy vond dat de olie wel heel sterk geurde. Na de massage nog 10 minuten in een stoomcabine gezeten, dit was een weldaad, zeker de moeite waard.

Dag 8: (20 februari)

Voor Willy was het een lange nacht, want ze heeft de halve nacht op de wc gezeten, zo beroerd was ze. Waarschijnlijk een combinatie van de pasta van de vorige avond met de sterke lucht van de oliemassage erna.
Nu had ze ook nog de pech dat we een aantal uren in de bus moesten hobbelen naar de Backwaters voor de boottocht. Maar ach uiteindelijk kom je er ook altijd wel weer. Alleen de stop onderweg bij een kruidentuin heeft ze maar overgeslagen.
Om 14:00 uur zijn we het water opgegaan, verdeeld over 4 boten. Wij zaten totaal met z’n zevenen, inclusief de reisbegeleidster. Onze boot was de ziekenboeg, omdat daar de mensen op zaten die niet zo lekker waren. Willy heeft veel op bed gelegen en af en toe wat rijst en een crackertje gegeten. Tussendoor heeft ze ook nog wel kunnen genieten van de omgeving.
De overige bootgenoten hebben zich prima vermaakt. Om 18:00 uur zijn we even gestopt. Kon je, als je wilde, verse garnalen kopen die de kok dan zou bereiden.
Tjasse als visliefhebber, behoorde natuurlijk tot degene die wat kocht, nl. een prachtige rivierkreeft. En ze waren heerlijk. Om 18:30 uur zijn we aangemeerd voor het diner en de nacht.

Dag 9: (21 februari)

Vanmorgen gingen we weer om 8:00 uur varen tot 10:30 uur. Toen waren we bij ons eindpunt.
Ondanks dat Willy zich niet lekker voelde, had ze toch wel genoten op de boot. We werden echt verwend door de koks met hapjes tussendoor (o.a. gebakken banaan) en heerlijk eten. We moesten nog 2 uur rijden om in ons hotel in Kochi te komen.
Hier kwamen we rond de middag aan.
Met wat groepsgenoten en de reisbegeleidster eerst lekker wezen lunchen bij Kashi Art Cafe, je had maar 2 keuzes, maar wel lekker. Het stikte er trouwens wel van de toeristen. Daarna even wezen shoppen op het Ernakulom eiland. We zijn hierheen overgegaan met de boot taxi. Het was bijzonder want voor de kaartverkoop stonden mannen en vrouwen in een aparte rij. Het viel Willy toch wel tegen; was nog niet fit genoeg.
’s Avonds daarom rustig aan gedaan en roomservice besteld.

Dag 10: (22 februari)

Vannacht heeft Willy weer goed geslapen en goed ontbeten.
Het één en ander bezichtigd: Het Dutch Palace en de synagoge.
Bij beiden was het vol met toeristen je kon bijna geen kant op. Dan heb je het al wel gezien en dat het nou zo geweldig was…
Nog wat rondgelopen in de Joodse wijk, wat inkopen gedaan, stof en broek, er waren daar veel mooie dingen en veel keus. Langs de Chinese visnetten gelopen en weer gegeten bij Kashi Art Cafe.
Bij terugkomst was het weer foute boel met Willy haar ingewanden. Tjasse is daarom alleen meegegaan naar de Kathakali dansen en daarna gegeten. Tjasse had allemaal kleine filmpjes gemaakt zodat het toch nog een beetje leek of Willy erbij was geweest.

Dag 11: (23 februari)

Vandaag de langste reisdag met de bus.
Daarom ook al om 6:30 uur vertrokken. Onderweg een paar keer gestopt voor koffie/thee, lunch. Toilet.
Tjasse werd op het laatst in de bus wat bevangen door de warmte. Het laatste gedeelte van Conoor naar Ooty gingen we met de “toytrain”, een klein bergtreintje.
Het was helder weer dus we hadden mooie uitzichten.
Omdat Ooty hoger ligt, op zo’n 2000 meter, was het er koeler en dat was wel aangenaam.
’s Avonds is Tjasse op bed gebleven want hij voelde zich erg duizelig en had diarree. Ik ben beneden in het hotel met een stel wezen eten.

Dag 12: (24 februari)

Vandaag een trekking door de theeplantages en de omgeving gemaakt.
Tjasse is niet mee geweest want die voelde zich nog lang niet goed. Een mooie wandeling gemaakt van ongeveer 3 uur, deze was goed te doen. Mooie plaatjes geschoten. Aan het eind van de trekking geluncht.
Daarna naar een theefabriek gegaan alleen die was vandaag niet in werking, helaas. Vervolgens naar de botanische tuin, het postkantoor en weer terug naar het hotel.
Willy is naar het postkantoor gegaan om de kaarten af te laten stempelen en op de bus te doen. Daarna zijn we met z’n vijven in 2 tuktuks weer richting hotel gegaan.
Tjasse voelde zich nog steeds niet goed. Wat bananen, warm water en theezakjes geritseld. ’s Avonds met een aantal bij Widdow Hill (een restaurantje iets naar beneden op de heuvel) gegeten. Tjasse is nog niet mee geweest. Ze waren hier duidelijk geen grote gezelschappen gewend, het liep erg chaotisch en je moest lang op je eten wachten.

Dag 13: (25 februari)

Vandaag zijn we richting Mysore gereden.
De weg er naar toe liep gedeeltelijk door het Mudumalai National Park. Onderweg nog olifanten, herten en apen gezien. Vooral het laatste gedeelte van de weg was erg slecht. Onderweg nog gestopt voor o.a. lunch, benen strekken en fotostop. Om 16:30 uur kwamen we aan in ons hotel.
Met Tjasse ging het gelukkig wat beter. Hij heeft mogelijk last gehad van hoogteziekte.
’s Avonds met een aantal eens wat anders dan rijst gegeten, een pizza. Na nog een afzakkertje in het hotel te hebben genomen gaan slapen.

Dag 14: (26 februari)

Vandaag onze eigen gang gegaan.
Eerst naar de Dejavara markt geweest, het was er toen nog niet zo warm. Dit was een hele kleurrijke markt met o.a. groente, bloemen, fruit en oliën en zeker een bezoek waard. Verder nog een stukje winkelstraat doorgelopen, was niet veel bijzonders, even wat gedronken.
We werden aangesproken door een jongen die zijn Engels wilde oefenen. Na wat gepraat te hebben wilde hij ons naar een lokaal marktje brengen wat maar 1 keer per week was en waar ze wierook maken, was maar 5 min lopen. Maar na meer dan 15 minuten lopen was het nog steeds 5 minuten lopen. Toen hadden we er weinig vertrouwen meer in en zijn we teruggelopen.
Later hoorden we van groepsgenoten dat het marktje toch wel bestond.
Na geluncht te hebben zijn we naar het paleis geweest. Op weg er naar toe kwamen we nog in een demonstratie terecht. Waar die over ging weten we niet maar het viel ons wel op dat ze in 2 rijen liepen, 1 rij met vrouwen en 1 rij met mannen.
Het paleis van binnen en buiten bekeken. Het was wel mooi, maar wij vonden het niet zo mooi als de paleizen in Noord-India.
Daarna even heerlijk op de kamer gerelaxt, want het was wel heel heet buiten. Om 19:00 uur hebben we met een aantal groepsleden afgesproken voor het diner, geregeld door de reisbegeleidster.

Dag 15: (27 februari)

Vandaag eerst naar de grootste Jaïn tempel ter wereld geweest, de Sravanbelagola tempel. Deze staat op een heuvel, maar we zijn echter niet de ongeveer 500 Treden naar boven gelopen, omdat het heel warm was en we thuis al hadden gezien dat het voor ons niet de klim waard was.
We hebben toen met Ellen en Gerrie door het dorpje gelopen.
Na de lunch doorgereden naar de tempels van Belur en Halebid en overnacht in Hassan, dit was een heerlijk hotel met prima bedden.
’s Avonds in het hotel gedineerd. We hebben wel een poosje zonder stroom gezeten.

Dag 16: (28 februari)

Vandaag was een hele lange reisdag: 325 km naar Hospet.
We zijn onderweg een paar keer gestopt, o.a. voor foto’s, plassen en lunch. Om 18:30 uur kwamen we aan in Hospet.
Lekker lang getafeld met groepsgenoten en daarna gaan slapen.

Dag 17: (1 maart)

Vandaag naar Hampi geweest. De hele dag. Dit was zeker de moeite waard.
Samen met Ellen (Gerrie, waar ze mee reisde, was ziek). We hebben voor de hele dag een tuktuk gehuurd, van te voren een prijs afgesproken.
De jongen die ons rond reed, wist precies de mooie plekjes/gebouwen en mooie uitzichtpunten en heeft ons die laten zien.
Tussendoor regelmatig even wat gedronken, want het was bloedje heet en af en toe flink afzien geluncht in restaurant Mango Tree met mooi uitzicht. Aan het einde van de rit nog even wat kraampjes bekeken. Om 17:00 uur gingen we weer richting hotel.
’s Avonds in het hotel gegeten.

Dag 18: (2 maart)

Vandaag verder gereisd naar Badami, met een tussenstop in Pattadakal voor een tempelcomplex.
Deze tempels hadden een wat andere bouw. Het leek op de tempels die wij in Birma hebben gezien.
In het begin van de middag kwamen we aan in Badami en hadden we de rest van de dag voor onszelf.
Na geluncht te hebben zijn we naar de plaatselijke markt geweest die op maandag (vandaag is het maandag) extra groot is. Een markt van groente, fruit en kruiden. Deze was kleurrijk.
Daarna wat door de kleine straatjes gelopen op weg naar de grottempels. Deze waren zeker de moeite waard, heel anders dan de voorgaande tempels. En overal kwamen we groepsgenoten tegen , want iedereen ging zo’n beetje naar de grottempels.
Daarna nog even rond het meer bij de tempels gelopen, waar op de trappen vrouwen aan het wassen waren.
’s Avonds in het hotel gegeten.

Dag 19: (3 maart)

Vandaag weer een hele lange reisdag.
We gingen om 7:00 uur weg uit Badami en we waren pas tegen 18:00 uur in Colva (Goa).
De weg was vaak heel slecht en stoffig. Op een gegeven moment was er een ongeluk gebeurd en konden we niet verder. Dus moesten we omrijden via een nog stoffiger zandweg.
Het was vandaag dus echt veel stof happen, met als gevolg een verstopte neus aan het einde van de dag.
’s Avonds met een aantal aan het strand bij de pastahut gegeten. Het eten was goed maar we moesten er wel 2 uur op wachten.

Dag 20: (4 maart)

Vandaag hadden we een dag voor onszelf.
Wij hebben niet veel gedaan. Ontbijt aan het strand, want het eten in het hotel was geen aanrader volgens Baobab. Daarna wat bij het zwembad gezeten en wat winkeltjes gekeken. En over de hele dag kwamen we wel groepsleden tegen voor een praatje.
’s Avonds weer aan het strand gegeten met een aantal groepsleden, Deze keer bij Cominica, want hadden we ook al met wat groepsgenoten ’s morgens ontbeten.

Dag 21: (5 maart)

Ook vandaag lekker rustig aan gedaan.
Na het ontbijt wat gekletst met groepsgenoten.
Tussen de middag met een stel uitgebreid wezen lunchen.
Om 16:30 uur gingen we met de bus naar het treinstation van Margao voor de nachttrein naar Mumbai die om 18:00 uur vertrok.
Niet echt veel geslapen, we hebben toch al heel wat met treinen gereisd door Azië, maar zo slecht als deze keer hebben we het nog niet gehad, een hoop geschud en gehobbel en weet niet wat nog meer.
 

Dag 22: (6 maart)

Om 6:00 uur kwamen we aan in Mumbai en zijn we naar ons hotel gebracht.
Gelukkig konden we gelijk op onze kamer terecht. Eerst ontbeten daarna even gerelaxt en gedoucht.
Vervolgens met een hele club om 10:00 uur richting het trein station van Mumbai Central gelopen voor de trein naar Churchgate, voor wel 4 Rupees p.p. Je moest wel maken dat je snel in de trein kwam want binnen 2 tellen begon ie al weer te rijden. Gelukkig reed hij dan nog niet zo snel, want we moesten nog 2 groepsgenoten de trein in trekken terwijl hij al reed, maar dat lukte gelukkig nog omdat er geen deuren in zitten.
Het was wel bizar want er waren aparte coupes voor gehandicapten en mensen met kanker. Op Churchgate Station hebben we naar de happening van de Dabbawhalla’s gekeken.
Deze mannen halen eten op in de buitenwijken bij families van mensen die in Mumbai zelf werken, de families bereiden het eten. De Daddawhalla’s nemen het vervolgens mee en verzamelen zich vanuit alle wijken op Churchgate Station elke werkdag om 11.30 uur.
Veelal hebben ze een hele verzameling pannetjes (een soort gamelletjes) in een aluminium frame bovenop hun hoofd.
Buiten het station worden dan alle maaltijden opnieuw verdeeld en worden ze gebracht naar de desbetreffende familieleden die in het centrum van Mumbai werken. Alle pannetjes hebben een code/nummer zodat ze altijd op de juiste plaats terecht komen.
Het was echt geweldig om te zien hoe geordend dat het allemaal gaat en dat het ook eigenlijk altijd goed op zijn plek komt.
Daarna met wat groepsgenoten wat geshopt en regelmatig wat gezeten.
Vervolgens de trein weer teruggenomen en even na 18:00 uur waren we weer in het hotel. Hier ook gegeten en bijtijds naar bed gegaan vanwege een niet zo’n beste nachtrust in de trein.

Dag 23: (7 maart)

Vandaag met z’n allen een citytour gedaan.
We vonden het wel jammer dat dit op de laatste dag was, omdat je nu niet meer de gelegenheid had om sommige dingen nog wat uitgebreider te bekijken. Wij hadden het liever de dag ervoor gehad. Maar ja, je kunt niet alles hebben!
We zijn om 9:00 uur vertrokken. We hadden een lokale mevrouw van 80+ die ons rondleidde. Ze deed dat heel goed en wist van wanten. Ze was wel een beetje een bazig typje.
We hebben heel wat gezien:

Dhobigats: 
Hier doen 5000 mannen de was van een gedeelte van de inwoners van Mumbai.
Heel bijzonder om te zien zo’n grote wasplaats waar een hele bedrijvigheid heerst en overal was hangt.

Sloppenwijken (Slums):
Hier doorheen gelopen, hier wonen mensen in een kamertje van ongeveer 4 bij 6 meter, waar ze dan met een heel gezin wonen en alles moeten doen, wonen, eten koken en slapen. En ze ogen gelukkig.

Jaïntempel:
Deze stond binnen vol met allemaal kleurrijke beelden, vonden wij echt de moeite waard (je moet wel houden van kleuren over de top).
Hangende tuinen: Was wel aardig om even doorheen te lopen, maar niet echt bijzonder.

Mahatma Ghandi Museum:
Waar Mahatma zelf gewoond heeft. Dit was indrukwekkend er was o.a. een bibliotheek waar hij gezeten had, zijn woonkamer, er hingen allemaal uitspraken van hem.

Gateway of India en Taj Mahal hotel:
De Gateway to India is een grote poort. Net zoiets als de Arc de Triomphe in Parijs, maar dan op z'n Indiaas.
Bij het Taj Mahal hotel was nog duidelijk te zien waar die aanslag was geweest. Er liep nog heel veel beveiliging rond. Als je er wilde gaan lunchen, werd je bijna uitgekleed door de beveiliging.

Colabo Causeway:
Dit is de winkelstraat van Mumbai hier wat rond gelopen.

Victoria Station:
Van de buitenkant bekeken zag het er imposant uit.

Om 17:30 uur waren we weer terug in het hotel. De tas opnieuw ingepakt en gedoucht.
Om 19:00 uur gingen we voor het laatst met z’n allen eten, want om 22:00 uur werden we opgehaald van ons hotel voor de terugreis.
We hebben nog wel 5 uur op London Heathrow gezeten voor de overstap naar Amsterdam. Dat is wat minder zo aan het eind van de vakantie, maar ja dat hoort er zo bij.
Om 16:00 uur de volgende dag (8 maart) waren we weer thuis in Hilversum.

Ondanks dat we mooie dingen hebben gezien vonden we beiden Noord-India indrukwekkender dan Zuid-India.
Dat neemt niet weg dat deze vakantie zeer de moeite waard was.