Noord-India en Nepal

• Aantal dagen: 26
• Van: 02 March, 1997, Tot: 27 March, 1997
• Reisorganisatie: Mata India

Dag 1 en 2: (2 en 3 maart)

Het is weer vakantietijd!
Deze keer gaat de reis naar India en Nepal. Een paar dagen voor vertrek kwam er een dompertje op de reis, omdat we te horen kregen dat we vaker moesten overstappen en dat er geen nederlandstalige gids meeging, zoals beloofd. Jammer. Toch maar positief proberen in te stellen. De reis begon natuurlijk op Schiphol, waar we om 13.20 uur naar Londen vlogen. Daar moesten we overstappen. We liepen er één van de andere stel-len tegen het lijf. Vanaf Londen ging het richting Delhi. Onderweg hebben we weinig geslapen en om 6.30 uur plaatselijke tijd kwamen we aan in Delhi. Ook het derde stel voegde zich bij ons en we maakten kennis met onze gids, Harris, een aardige Iindiër uit Kerala.
De eerste indruk is positief. Om 8.30 uur waren we bij ons hotel in New Delhi, waar we even konden bijkomen van de reis. Om 13.00 uur begon de City tour.
We zijn naar het Rode Fort geweest, vanwaar we met een riksja door Old Delhi zijn gereden. Hier hebben we de grootste moskee van India bekeken. Toen zijn we naar het graf van Mahatma Ghandi geweest bij de Gate of India, waar de gevallenen van de Eerste en de Tweede Wereldoorlog worden herdacht. Daarna naar het parlementsgebouw (India is de grootste democratie ter wereld). Als laatste natuurlijk naar een handycraftshop geweest, om vervolgens terug te keren naar het hotel.
's Avonds met elkaar gegeten en al om 20.00 uur naar onze kamer gegaan, want na zo'n 30 uur op te zijn geweest wil je wel vroeg naar bed.

Dag 3: (4 maart)

Afgelopen nacht hebben we gelukkig goed kunnen slapen. Na het ontbijt om 8.00 uur gingen we richting Mandawa, onze volgende stop. Deze etappe bleek er één met hindernissen te worden:
Als eerste moesten we ongeveer 10 minuten voor een spoorwegovergang wachten, terwijl er in geen velden of wegen een trein te bekennen was. Vervolgens kwamen we door een dorpje, genaamd Bahadhurpur, waar de locale bevolking aan het demonstreren was, omdat voor de zoveelste keer de electriciteit voor lange tijd was uitgevallen. Ze hadden de weg afgesloten en dus moesten we stoppen. Toen we stilstonden werd er achter de bus een grote boomstam neergelegd, zodat we ook niet meer achteruit konden.
Tjasse en Cornelis, een ander lid van de groep, zijn uitgestapt en gaan kijkken wat er aan de hand was. Ze werden echter vriendelijk doch dringend verzocht thee te drinken met het gemeentebestuur van het dorp. Na ongeveer 3 uur konden we dan eindelijk onze reis voortzetten. Even daar voor had de politie al geprobeerd om ons door de wegversperring te loodsen, maar dat mislukte. Het was intussen 15.00 uur geweest, terwijl
we om 16.00 uur in Mandawa zouden moeten zijn. Dat werd dus 22.00 uur. Onderweg wel gestopt om te eten. Het laatste gedeelte van de reis ging in het donker, over erg slechte wegen. In één dag hebben we hier meer slechte wegen dan in al onze eerdere reizen bijelkaar!
Ons hotel in Mandawa was de reis echter meer dan waard. We sliepen in een heus, voormalig, paleis en we hadden maar twee keer een stroomstoring.

Dag 4: (5 maart)

Na het ontbijt hebben we een sightseeing te voet gemaakt door Mandawa. Dit stond eigenlijk gisteren op het programma, maar omdat we zo laat aankwamen, is het naar vandaag verschoven. Na de sightseeing zijn we richting Bikaner gereden. Deze rit verliep voorspoedig. Om 14.30 uur waren we er. We hebben eerste een rondleiding door het fort van de Maharadja van Bikaner. Vervolgens zijn we naar ons hotel gebracht, waar we om 16.00 uur aankwamen.
Na het diner hebben we nog wat gedronken in de tuin van het hotel en zijn toen naar bed gegaan.

Dag 5: (6 maart)

Vanmorgen moest Willy er aan geloven; de maag van streek. Niet zo prettig als je weet dat je zo'n 7 uur in de bus moet zitten vandaag. We gaan namelijk naar Jaiselmer. Willy heeft flink wat homeopathische pillen geslikt en toen was het wel te doen. Om 15.30 uur kwamen we aan in ons hotel in Jailselmer, wat rondgelopen en om 19.00 uur zijn we gaan eten.
Na het eten nog wat geshopt en gedronken en toen naar bed gegaan.

Dag 6: (7 maart)

Vanmorgen konden we uitslapen tot 8.30 uur. Maar ja, als er om 7.00 uur een optocht  van joelende mensen onder je kamerraam voorbijtrekt, is het gedaan met de nachtrust. Ook dat is India. Na het ontbijt hebben we het fort van Jaiselmer bezocht en daar tussen de middag ook een hapje gegeten. Na de lunch een paar "haveli's" bekeken en daarna naar een meertje geweest. Na een kleine rustpauze zijn we naar een privémuseum van een oude onderwijzer geweest. Hier kon je allerlei voorwerpen uit de streek bewonderen. Als laatste gingen we naar het sunsetpoint, van waaruit je een prachtig zicht hebt op het fort. Als de zon dan ondergaat kleurt het fort prachtig rood.
Alleen jammer dat wij geen mooie ondergaande zon hadden! We moeten maar geloven dat het verhaal van de mooie zonsondergang waar is.
's Avonds, onder het genot van live muziek en dans, het diner genuttigd.

Dag 7: (8 maart)

Vanmorgen na het ontbijt onze reis voortgezet richting Jodhpur. Onderweg even gestopt voor een hapje en een drankje bij een veemarkt in Agolai, midden in de woestijn. Deze markt wordt één keer per jaar gehouden en duurt 15 dagen. We hadden dus geluk.
Tegen 16.30 uur waren we in ons hotel, 2 kilometer van het centrum van Jodhpur, maar wel met een zwembad! We hebben dan ook direct van de gelegenheid gebruik gemaakt  en een frisse duik genomen.
's Avonds bij het hotel gegeten en daarna naar bed gegaan.

Dag 8: (9 maart)

Vanmorgen een beetje uit kunnen slapen. Na het ontbijt eerst naar het fort geweest, waar je een mooi uitzicht had over de "blauwe stad", zoals Jodhpur ook wel genoemd wordt. Het fort van binnen bekeken. Verscheidene interessante mensen op de foto gezet. Ook zagen we hoe een Indiase tulband op het hoofd werd gezet met een lap stof  van 9 bij 1 meter. En dat alles in een paar seconden. Hierna een tempel bezocht, waar Willy nog een authentiek Indiaas snaarintrument heeft gekocht. Als laatste zijn we naar het paleis van de Maharadja geweest.
We waren om 13.00 uur weer terug in het hotel, dus weer tijd om te zwemmen. Heerlijk verkwikkend. Om 17.00 uur zijn we met twee leden van de groep naar de bazaar in het centrum van Jodhpur gegaan om wat inkopen te doen. Met z'n vieren in een motorriksja voor 50 rupees (ongeveer € 0,75).
Willy heeft nog wat hebbedingetjes gekocht. We werden geregeld aangeklampt door kinderen die om geld en/of snoep vroegen. De lucht van uitlaatgassen sloeg ons aardig op de keel en we zijn dus maar teruggegaan naar het hotel, hoewel dit een probleem was, want we hdden de naam van het hotel nergens opgeschreven. Toch nog aangekomen, want we wisten wel dat er een militair complex tegenover het hotel was en dat kende de riksjachauffeur wel.
Lekker gegeten en daarna naar bed gegaan.

Dag 9: (10 maart)

Vandaag zal het weer een lange zit in de bus worden, want we gaan naar Udaipur. Om 9.00 uur zijn vertrokken. Onderweg gestopt bij een Jaintempel in Ranakpur. De weg bracht ons door de bergen. Het allerslaatste stukje van de reis moesten we overstappen in motorriksja's, want de wegen werden zo smal dat de bus er niet meer door kon.
In het hotel hadden we een kamer met uitzicht over het meer en op het Lake Palace, een voormalig paleis op een eilandje in het meer. Tegenwoordig is het een luxe hotel en restaurant.
's Avonds lekker gegeten en om 22.30 uur naar bed gegaan.

Dag 10: (11 maart)

Vanmorgen eerst naar een tempel geweest, maar wij vonden dit niet veel voorstellen. Vervolgens naar het City Palace, waar je mooie foto's kon maken, omdat er veel door- en inkijkjes waren.
Tussen de middag heerlijk chique gegeten in het Lake Palace restaurant. We werden er met een bootje naartoe gevaren en dat was heerlijk relaxed. Bij terugkomst in het hotel nog even op het terras gezeten en na het douchen nog even geshopt.
Na nog een klein hapje te hebben genuttigd, zijn we niet al te laat naat bed gegaan.

Dag 11: (12 maart)

Vanmorgen zijn we begonnen aan de volgende etappe en wel die naar Pushkar. We vertrokken om 8.00 uur en na een stop om de benen te strekken arriveerden we om 16.30 uur in Pushkar. Direct na aankomst het stadje verkend en Willy heeft een rok en een blouse gekocht.
Wij hebben deelgenomen aan een ceremonie die geluk en een lang leven zou garanderen. We moesten bloemen in het water gooien (we zaten op de ghats), kregen een roden stip op het voorhoofd en een geluks-armbandje om. Tjasse had het gevoel dat hij wel 120 jaar wordt in volledige gezondheid. We zullen zien!
Om 19.30 uur met de hele groep vegetarisch gegeten. Dat moet wel, want in heel Pushkar is geen vlees te bekennen; het is een vegetarische stad.
Na nog een drankje genomen te hebben zijn we gaan slapen. Slapen in Pushkar was een heerlijke gewaarwording. Na alle uitlaatgassen en lawaai was het heerlijk rustig. Er mogen namelijk geen auto's in Pushkar rijden.

Dag 12: (13 maart)

Jammer dat we alweer verder moeten. Vooral Willy had nog wel wel een nachtje langer van de serene rust willen genieten, maar helaas.
We werden naar Jaipur, wat zo'n 125 kilometer verderop ligt, gereden. Om 15.00 uur kwamen we aan in ons hotel in Jaipur, na de nodige vertaging in het stadsverkeer. Jaipur is een wel heel drukke stad. Na even wat gerust te hebben zijn we de stad ingegaan om te shoppen, maar we hebben niks gekocht. 's Avonds met een motorriksja de oude stad ingegaan en wat gegeten bij een restaurantje.

Dag 13: (14 maart)

Vanmorgen naar het Amber Fort geweest. Op weg daar naartoe gestopt bij het Paleis der Winden voor een foto. Bij het Amber Fort zijn we met een olifant omhoog gegaan en daar een uurtje rondgelopen. Na het Amber Fort zijn we nog naar twee staatswinkels geweest. Onze gids, Harris zei dat dat verplichte kost was. Vorr hemzelf hoefde het ook allemaal niet zo, maar het was nu eenmaal verplicht en hij werd gecontroleerd.
's Middags naar het City Palace ne een openlucht observatiruim geweest. Tjasse vond dit wel interessant, maar Willy vond het tijdverspilling. Tot slot naar enkele zilversmeden geweest, waar Willy nog het een en ander gekocht heeft.
's Avonds in het hotel gegeten.

Dag 14: (15 maart)

's Morgens gingen we op weg met de bus naar Agra. De weg was erg druk, net zoals de weg van Pushkar naar Jaipur. Het voordeel daarvan is dat er genoeg te zien is, maar het nadeel is dat je makkelijk een ongeluk kunt krijgen. Ze rijden hier als gekken! Vooral de vrachtauto's zijn net ongeleide projectielen. Veel te zwaar, te hoog, te breed en te lang beladen, maar wel zo hard mogelijk van A naar B.
Een ander probleem is dat, als de boel stuk gaat, men de auto midden op de weg laat staan en rustig de schade probeert te repareren. Of dit nu tot grote overlast voor het overige verkeer leidt, is schijnbaar niet interessant. Het motto luidt: Kom je er vandaag niet, dan kom je er morgen wel.
Onderweg gestopt voor de lunch en daarna doorgereden naar Fatipur Sikri, de dodenstad. Hier hebben we een klein uur rondgelopen en om 17.15 uur kwamen we aan in ons hotel, genaamd Mansingh, in Agra. Een mooi hotel, mooie kamers, een lekker bad en goeie bedden. Een hele verademing na het smalle bedje in Jaipur.
Willy heeft last gekregen van haar linker been. Een vervelende pijn, die maar niet weg wil gaan, ondanks een ruime hoeveelheid Tijgerbalsem.
We zijn vroeg naar bed gegaan, want morgenvroeg om 5.00 uur worden we gewekt. We gaan naar de Taj Mahal.

Dag 15: (16 maart)

Om 6.00 uur vertrokken we naar de Taj Mahal om foto's te maken bij zonsopkomst.
Ook nu hadden we geen geluk, want het was bewolkt. Maar de Taj Mahal hebben we wel gezien! Ook zonder rode zonsopkomst is het een imposant bouwwerk. Na de Taj Mahal zijn we naar het Agra Fort gegaan, vanwaar we ook een mooi uitzicht hadden op de Taj Mahal. Nog langs een marmerwinkel geweest, ook dit was een verplicht nummertje voor Harris, onze gids.
Tot slot hebben we de Itimat-ud -Daulah bezocht, beter bekend als de "Baby Taj". Het verhaal gaat dat dit gebouw model heeft gestaan voor de beroemde Taj Mahal.
Bij terugkomst in het hotel geluncht en daarna is Tjasse op bed gaan liggen, want hij voelde zich niet zo lekker. Willy is met de overige groepsleden in de tuin van het hotel gaan zitten. Aan het eind van de middag zijn we naar de Kinari Bazaar geweest, waar we wat souveniers hebben gekocht. 's Avonds is Willy in het hotel gaan dineren met twee leden van de groep. Tjasse voelde zich nog steeds niet 100% en bleef op de kamer. We zijn vroeg gaan slapen, want de volgende dag wereen we weer om 5.00 uur gewekt.

Dag 16: (17 maart)

Vanmorgen zijn we om 6.00 uur vertrokken richting Khajuraho. Toen we langs de Taj Mahal reden, zagen we het gebouw in een prachtig rood/roze gloed door een prachtig rood opkomende zon. We waren echter te ver weg om een mooie foto te maken. Dat is wat je noemt balen!
Na een paar korte stops en een lunch waren we om 17.00 uur op onze bestemming. Even uitgerust en gedoucht en om 19.00 uur gaan eten. Daarna zou er nog gebadmintond (leuk woord, hè?), maar aangezien Willy steeds meer last kreeg van haar linkerbeen, heeft ze niet meegedaan. Op een gegeven moment werd de pijn zó hevig, dat we toch maar een dokter gebeld hebben. Deze heeft pijnstillers gegevenen zalf om te masseren. Ook moest Willy de hete douche op haar been zetten. Volgens de dokter was het niets ernstigs. Hij zou eens moeten weten...

Dag 17: (18 maart)

's Morgens zijn we om 10.00 uur naar de erotische tempel gegaan. Volgens Willy was er niet zoveel erotisch aan, maar Tjasse had wat meer oog voor details. Daarna nog wat rondgekeken bij wat winkeltjes. We deden het tripje op de fiets, behalve Willy en nog een groepslid, want Willy had nog steeds pijn aan haar linker been, hoewel het aanzienlijk beter leek te gaan. Na de lunch lekker bij het zwembad gelegen. Jammer dat de zon (weer) verstek liet gaan. Aan het eind van de middag zijn we nog even naar de plaatse-lijke markt geweest, waar we overal erg hartelijk begroet werden.
Toen we even zaten te wachten op een groepslid die naar Nederland moest bellen, zagen we dat er steeds meer politie en andere gewapende mannen op de been kwamen. We vroegen ons af of er misschien iets gebeurd was.
Toen we bij het hotel aankwamen, stonden er ook allemaal gewapende mannen op het ter-rein en in de lounge. Dat was even schrikken. Het leek wel oorlog! Toen we vroegen wat er aan de hand was, bleek dat er een beroemde Indiase zanger in het hotel logeerde, die 's avonds een optreden zou geven in de stad. Onze buschauffeur was een grote fan van deze zanger. Toen Tjasse dat hoorde, heeft hij een handtekening gevraagd, gekregen en aan de chauffeur gegeven. De man was zielsgelukkig en Tjasse kon geen kwaad meer doen. Vanaf dat moment groette hij te pas en te onpas. Na het eten zijn we nog even in de disco van het hotel geweest. We waren de enigen en dus konden we onze eigen muziek uitkiezen. Toch leuk zo'n privé disco.
Om 23.00 uur naar bed gegaan.

Dag 18: (19 maart)

Deze dag zou de slechtste dag van de vakantie worden. 's Morgens om 5.00 uur uit bed, even een snel ontbijtje en even na 6.00 uur in de bus, richting Varanasi.
Om 9.00 uur hadden we een stop om wat te drinken. Tussen de middag zouden we weer stoppen voor de lunch, maar het restaurantje waar we zouden eten bleek, qua eten, totaal niet geschikt voor toeristen. De gids en de chauffeur hebben tijdens de rit nog lang gezocht langs de weg, maar konden niets geschikts vinden. Geen eten dus. Dan maar een banaantje en een flesje cola. Willy kreeg weer aardig last van haar been en heeft de nodige pillen geslikt tegen de pijn. Omdat het een lange rit zonder eten was, werden we allemaal toch enigszins gevoelig voor kleine dingetjes, zoals het te veel schudden van de bus, het zou te langzaam gaan, enzovoort.
Eindelijk, om 18.30 uur waren we in Varanasi. Iedereen was aan het einde van zijn of haar Latijn na deze survivaltocht. We hebben ons even opgefrist en snel het restaurant van het hotel opgezocht om te eten. Direct na het eten zijn we naar bed gegaan, want we konden onze ogen niet meer openhouden van vermoeidheid.

Dag 19 en 20: (20 en 21 maart)

Enkele groepleden, waaronder Willy waren nog verre van hersteld van de reis van gisteren, maar om 5.30 uur zaten we alweer op een boot op de Ganges. We zagen de ghats, dat zijn trappen die vanuit een tempel tot in het water lopen, en badende mensen. Voor ons onbegrijpelijk, want de Ganges is één van de meest vervuilde rivieren ter wereld. Voor de Indiërs is het een heilige rivier, waarin je je wast om rein te worden. Na de boottrip zijn we over een bazaar gelopen naar een Hindoetempel.
's Middags, na het eten, naar een Boedhistische tempel, een ruïne en het archeologisch museum geweest. Willy wilde nog wat zijde kopen, maar haar been speelde weer erg op en dus maar niet gedaan. Terug in het hotel zijn we heel even op bed gaan liggen en hebben we de koffer gepakt. Om 19.00 uur het diner te genuttigd. Direct na het diner, om 20.30 uur zijn we gaan slapen tot 0.30 uur.
Het was toen 21 maart.
Om 1.00 uur zijn we vertrokken richting Nepal en wel naar het Chitwan National Park. We hebben een beetje gedommeld in de bus, want van slapen kwam niets. Wonder boven wonder was het stuk weg tussen Varanasi en de Nepalese grens het beste stuk weg van de hele vakantie. Bij de grens verliepen de formaliteiten nagenoeg vlekkeloos, behalve dan dat de Chief of Immigration plotseling extra geld wilde zien, voordat hij een uit-reisstempel in het paspoort wilde zetten. Toen Tjasse vertelde dat hij een "immigration officer from Holland" was, zou alles op een misverstand berusten en Harris, onze gids, zou hem verkeerd begrepen hebben. Ja, ja...

Nepal:
De eerste indruk was dat het er schoner is dan in India. Zelfs de armste woningen zagen er netter uit. De lucht was er zuiverder, de natuur groener en ons nare kuchje ver-dween als sneeuw voor de zon. Om 16.00 uur arriveerden we in Chitwan. Na een korte jeepsafari, waarbij we zelfs een stuk door een rivier reden, kwamen we bij onze lodge in het Chitwan National Park aan. Een heel eenvoudig, maar knus en schoon onderkomen midden in het park. Na het eten de omgeving verkend en nog wat gedronken. We zijn vroeg naar bed gegaan, want we waren (alweer) moe van de reis.

Dag 21: (22 maart)

Vandaag was het olifantendag. Vanmorgen, na het ontbijt, eerst op de rug van een olifant een tocht van zo'n anderhalf uur door het park gemaakt. De "buit": een neushoorn, een paar herten, een pauw en een kip.
's Middags hadden we zowaar wat regen. Toch hebben we wat rondgelopen in het naburige dorpje en daarna met een jeep naar een olifanten weeshuis gegaan. Willy vond het jammer dat er maar één klein olifantje was en voor de rest alleen maar grote. We hebben een paar mooie foto's gemaakt van de zonsondergang over de rivier.
Na het eten, waar we bijna anderhalf uur op moesten wachten, want de kip was niet gaar te krijgen, zijn we al snel naar bed gegaan.

Dag 22: (23 maart)

Hiep, hiep, hoera! Tjasse is weer een jaartje ouder geworden. Hij is nu 39 jaar.
Toch moesten we vroeg op, want om 5.30 uur vertrokken we voor de laatste busrit van de vakantie, bestemming Kathmandu. Er was ons verteld dat het een kort ritje zou zijn, zo'n 6 uur. Het bleek dat deze belofte redelijk loos was, want doordat we onderweg tig keer moesten stoppen voor politiecontroles en toen we bijna boven op een berg waren, de bus het begaf, hebben we er uiteindelijk 8 uur over gadaan. Achteraf toch zo slecht nog niet. Onderweg gestopt voor een drankjeen een groepsfoto en een paar keer om een foto te maken van het mooie uitzicht. Tijdens zo'n stop moest Tjasse zonodig bij een rivier een steile helling naar beneden nemen. Dat was geen probleem, maar naar boven viel toch erg tegen. Op het laatste stukje haalde hij zijn been open aan een doornstruik.
Onderweg moesten we de ramen van de bus gesloten houden, want het was Holi, een Hindoe feest, waar ze met zakjes met gekleurd poeder en water gooien. Doordat de ramen niet open mochten van de chauffeur, konden we helaas geen foto's maken. Uit de bus gaan was ook geen optie.
Aangekomen in het hotel, hebben we afscheid genomen van onze gids, Harris, de chauffeur en de busboy. Zij moesten terug naar India, een rit van 2 dagen, Bovendien moesten ze voor 22.00 uur bij de grens zijn, anders zouden ze er niet meer over komen. Er kwam een locale Nepalese gids, waar we helemaal niets aan hebben gehad. Hij beloofde dat hij alles zou regelen, maar hij regelde helemaal niets, de blaaskaak.
We hebben een hapje gegeten in het hotel en zijn om 22.00 uur naar bed gegaan.

Dag 23: (24 maart)

Vanmorgen hadden we de city tour door Kathmandu. Eerst zijn we naar de Swayambhunat tempel geweest. Een hele klim, 370 treden omhoog. Jammer dat het hier volgebouwd was met allerlei souvenierwinkeltjes. Vervolgens naar het centrum van Kathmandu, waar we een paar tempels hebben bekeken en over het Durbar Square zijn gelopen. Na de lunch weer de stad ingegaan om wat laatste nkopen te doen. Willy is snipverkouden, waarschijnlijk de naweeën van de stof en uitlaatgassen van India.

Dag 24: (25 maart)

Vandaag was een relaxed dagje. Tjasse heeft, samen met twee leden van de groep een vlucht door de Himalya gemaakt. Dat was erg indrukwekkend.
's Middags wilden we gaan zwemmen in een nabijgelegen hotel, maar het bleek dat je daar wel erg veel moest betalen als je geen hotelgast was.
Toen maar een drankje genomen en naar ons hotel teruggegaan, waar we lekker op het gras van de binnenplaats hebben gelegen.
Na de lunch om ongeveer 15.00 uur de koffer opnieuw ingepakt voor de terugreis en gedoucht. Op tijd gegeten en naar bed gegaan , want morgen-vroeg om 6.00 uur zouden we vertrekken richting luchthaven van Kathmandu voor de vlucht naar Delhi.

Dag 25 en 26: (26 en 27 maart)

Vandaag begon de lange terugreis naar Nederland. Een reis die we niet snel zullen vergeten.
Het begon allemaal volgens plan. Om 8.00 uur vertrokken we uit Kathmandu en om 10.00 uur arriveerden we in Delhi. Daar werd ons verteld dat we van een andere luchthaven zouden vertrekken, omdat we via Bombay zouden vliegen, moesten we een binnenlandse vlucht nemen. Daarom gingen we in een airport hotel bij die luchthaven. We wilden één kamer voor ons zessen, want het was alleen maar om ons op te frissen. Dat kon echter niet, dus maar 3 kamers genomen. We zijn nog even Delhi in geweest om wat souveniers te kopen, maar helaas, we hebben niets kunnen vinden. In het hotel was geen restaurant, dus hebben we maar van de roomservice gebruik gemaakt.
Tjasse is om 19.30 uur met één stel naar de luchthaven gegaan om ze op de vlucht naar Bombay te zetten. (We moesten ons namelijk opsplitsen. omdat er niet genoeg stoelen beschikbaar waren op één en dezelfde vlucht). Daar aan-gekomen bleek dat er helemaal niet van die luchthaven op Bombay gevlogen werd, dus maar weer naar de luchthaven waar we vanuit Kathmandu aangekomen waren. Uiteindelijk is de missie toch geslaagd en de twee gingen via Bombay naar Schiphol.
Willy, Tjasse en de twee andere leden van de groep, Cornelis en Donna, zouden om 0.05 uur (27 maart) vertrekken vanuit Delhi naar Schiphol. Op de luchthaven aangekomen bleek echter dat de vlucht geannuleerd was in verband met de hadj, het feest waarbij moslims naar Mekka gaan. Daar zaten we dan met ons goeie gedrag: geen vlucht naar Schiphol. Tjasse is met Cornelis op zoek gegaan naar iemand die ons wat meer van de situatie kon vertellen. In eerste instantie kregen ze weinig tot geen medewerking. Ze moesten maar naar de reisorganisatie gaan, want die was verantwoordlijk. Het was hun probleem niet. Tjasse heeft toen in niet mis te verstane bewoordingen uitgelegd dat een luchtvaartmaatschappij een vervoersplicht heeft volgens de luchtvaartregelementen. Ook dat hielp niet.
Toen zijn Tjasse en Cornelis een kantoor van de luchthaven binnen gestapt en toen pas werden ze geholpen. Na het hele verhaal nog een keer te hebben uitgelegd, ging er een mannetje op zoek naar 4 lege stoelen bij andere luchtvaartmaatschappijen. Om 2.30 uur kwam eindelijk het verlossende woord: "You can fly Lufthansa to Frankfurt". Deze vlucht ging om 3.30 uur.
Tijdens de reis, die prettig verliep, een beetje gedommeld. We konden gelukkig bij elkaar zitten. Om 7.30 uur kwamen we aan in Frankfurt, waar we moesten wachten tot 12.30 uur voor de vlucht naar Schiphol. We willen het personeel van Lufthansa nog bedanken voor de prima service in Frankfurt, want we kregen van hen, ondanks dat ze geen zakelijke banden met Air India hadden, toch een gratis lunch aangeboden. Chapeau!
Om 12.30 uur vertrokken naar Schiphol, waar we om 13.30 uur landden.
Uiteindelijk waren we om 16.15 uur thuis.

Tot slot:

India:

Het land van kleurrijke mensen.
Het land waar alles kan: koeien, kamelen en geiten op de weg.
Het land, waar, als je autopech hebt, je gewoon midden op de weg blijft staan, stenen om de auto legt en in de berm erbij gaat liggen.
Het land, waar, als een vrachtauto kantelt, men eerst een poosje tussen de rotzooi blijft zitten.
Het land van de chaos, de drukte en het gekrioel van mensen.
Het land van de uitlaatgassen.
Het land van de slechte wegen.
Het goedkope land
Het land van forten en paleizen.
Het land van je kan zo gek niet bedenken of het kan.
India:
Een boeiend land en een vermoeiend land. Een ervaring om te moeten hebben meegemaakt.

Nepal:

Het land van het natuurschoon, de rust en de bergen.
Het schone land, een verademing na India