Gambia

• Aantal dagen: 15
• Van: 15 June, 1998, Tot: 29 June, 1998
• Reisorganisatie: Sun Air

Dag 1: (15 juni)

Het is weer vakantietijd! een uur later dan gepland (Air Holland) gingen we de lucht in.
Om 18.45 uur lokale tijd landden we in Banjul, waar het op dat moment 29 graden is.
Het wordt verrassend snel donker. Aangezien ze schijnbaar geen straatverlichting kennen, hebben we niet veel van de omgeving kunnen zien tijdens de rit naar ons hotel. Onderweg in de bus kregen we van een lokale gids allerlei informatie over het land.
Eén van de interessante dingen die hij vertelde, was, als je je oude dag in Gambia wilde doorbrengen, dat je voor zo'n $15.000 tot $20.000 een grote villa met een groot stuk grond kan kopen.
Bij aankomst in hotel Cape Point, een erg eenvoudig, maar schoon en gemoedlijk hotel, nog even wat gegeten en de spullen een beetje opgeruimd. Daarna vrijsnel gaan slapen, want het is al 23.00 uur geweest (voor ons was het al 1.00 uur).

Dag 2: (16 juni)

Vanmorgen vroeg uit de veren, namelijk om 7.30 uur, want we waren gewoon wakker. Na het ontbijt hebben we een fikse strandwandeling gemaakt. Achteraf bleek, dat we geluk hadden gehad, want op ons traject liep er nogal eens een gek die mensen aanviel met een mes. We hoorden dit van Marc, onze host. Er was echter de hele tijd een Gambiaan met ons meegelopen. Misschien was dat ons geluk wel.
Om 11.30 uur hadden we een infobijeenkomst in het naburig hotel, waar Marc ons het één en ander over Gambia vertelde en de excursies die je kon doen beschreef. We heb-ben een paar excursies geboekt en nog wat zitten kletsen met andere hotelgasten.
's Middags zijn we heerlijk relaxed, onder een parasol, bij het zwembad gaan zitten. We hebben de vakantiekaarten geschreven. Helaas waren er geen postzegels in het hotel en het postkantoor was dicht, zodat het versturen maar een dagje moest wachten.
Na een frisse douche zouden we 's avonds om 19.30 uur opgehaald worden voor een welkomstdiner. Dat werd dus 19.50 uur. De Gambianen noemen dat GMT, oftewel "Gambian Maybe Time". Dat wisten we dan ook weer: Gambianen komen altijd te laat volgens westerse begrippen.
Nadat de bus ook de andere gasten uit de diverse hotels had opgehaald, kwamen we om ongeveer 20.30 uur aan bij een leuk restaurant, waar we tijdens de prima maaltijd, op Gambiaanse live muziek werden getrakteerd. Het diner bestond uit een warm en koud buffet en was goed verzorgd.
Rond middernacht waren we terug in ons hotel.

Dag 3: (17 juni)

Vanmorgen zijn we, na het ontbijt, richting Bakau gegaan met onze locale privegids, Abraham. We zijn eerst naar de krokodillenpoel geweest, waar Willy nog geposeerd heeft met Charly, een oude, maar beroemde krokodil. Vervolgens zijn we naar de compound geweest waar Abraham woont. We wilden ook nog naar de botyanische tuin, maar die was helaas gesloten. We hebben toen nog maar wat rondgelopen op een marktje. Ook een goede daad ontbrak niet, want we hebben nog wat geld gegeven aan een schooltje, zodat ze wat lesmaterialen konden kopen.
Wat ons opviel was, dat men het vaak niet op prijs stelt dat je een foto neemt. Ze willen er dan geld voor; jammer.
Aan het eind van de middag nog even bij het zwembad gelegen en 's avonds bij Fawlty Towers, een leuk restaurant dat door twee Britten gerund wordt, gegeten. Vooral de visgerechten zijn om je vingers bij af te likken. Na het eten nog even op de kamer gezeten, maar daarvoor werd Tjasse belaagd door een Gamdiaan die hem een een of an-der prul wilde aansmeren. Uiteindelijk hield Tjasse er twee gratis armbandjes aan over, zonder iets gekocht te hebben.

Dag 4: (18 juni)

Vandaag ging onze eerste excursie naar Senegal. We werden tegen 8.00 uur opgehaald bij het hotel met een oude legertruck, die geschikt was gemaakt voor vervoer van 20 personen. Nadat we weer bij de nodige hotels gestopt waren om mensen in te laden, reden we richting Senegalese grens. Onderweg nog gestopt bij een veemarkt. De grensoversteek veliep voorspoedig en zodoende reden we al snel richting Kafoutine, onze eerste stop. We voeren in een bootje naar een eilandje in het mangrovebos waar animisten wonen. Deze mensen geloven in natuurgeesten. Men zegt, dat als je iets van ze steelt, je achtervolgd wordt door onheil en dat gaat pas over, als je het gestolene weer terug-brengt naar de rechtmatige eigenaar. Je snapt niet dat mensen zo primitief kunnen leven op een klein eilandje in "the middle of nowhere". Terug in Kafoutine kregen we een heerlijke lunch geserveerd. Willy werd aangevallen door een "tamme" pelikaan, toen ze naar het toilet ging. Dat was even schrikken! Gelukkig heeft ze er niets aan overgehouden. Na de lunch konden we nog een half uur zwemmen in de zee, maar iedereen vond dit zo kort, dat bijna niemend hier gebruik van maakte. De terugweg naar Gambia ging over een smokkelroute. Wel raar dat dat deze route via een grenspost liep. Onderweg zijn
we gestopt bij een wierookboom en een termietenheuvel.
Even na 19.30 uur waren we terug in ons hotel, vermoeid, maar voldaan. We werden opgewacht door Abraham die een presentje voor ons had, namelijk een armbandje die, volgens zijn zeggen, geluk zou brengen. Na een heerlijke douche, wat wel nodig was na zo'n stoffige rit, zijn we gaan eten bij Fawlty Towers. We werden, bij terugkomst in het hotel, aangesproken door een man die mensen zocht voor een boottrip van Banjul naar Geargetown, waar hij een een centrum voor vogelliefhebbers had opgezet. We hebben dat toch maar niet gedaan, want twee volle dagen op een boot leek Willy niet zo'n goed idee in verband met haar been (ze had nog steeds last van haar been, een erfenis van de reis door Noord-India en Nepal).
Vrij snel na het eten naar bed gegaan, want we waren toch wel moe geworden.

Dag 5: (19 juni)

Rond 3.00 uur werd Willy wakker, haar maag speelde op. Mogelijk van de gebaken uien bij het diner. Ze heeft niet meer kunnen slapen en ze is wel vier keer naar het toilet geweest. We zullen u de details besparen. Tjasse is toen maar alleen naar het strand gegaan en heeft 's middags (ook alleen) bij het zwembad gelegen. Hij heeft daar wel gezellig met een paar Amerikaanse missionarissen gebabbeld. Deze woonden in Niger en waren op vakantie in Gambia, omdat het zo koel was (ongeveer 30 graden). In Niger was het kwik tot boven de 40 graden gestegen. Dan is 30 graden wel koel, natuurlijk!
's Avonds heeft Willy weer wat soep gegeten met een boterham. Tjasse is 's avonds nog voetballen wezen kijken (het wereldkampioenschap was aan de gang). Gambianen zijn helemaal gek van voetbal. Alles moet er voor wijken. Zal wel een nawee van de Britse overheersing zijn. Willy is rustig op bed gebleven om wat te lezen en dit verhaal te schrijven.

Dag 6: (20 juni)

Nadat Willy weer wat bijgekomen was van de buikloop, wat het Tjasse z'n beurt. In eerste instantie had hij geen last van buikkrampen of drang, zodat we 's morgens gewoon naar het Abuko Nature Reserve zijn geweest. Abraham had een taxi geregeld en was zelf ook meegegaan. Er zouden 280 vogelsoorten in het park moeten zijn, maar wij hebben er maar een stuk of drie gezien. Het was wel een heel mooi natuurgebied. Er liepen wel veel apen rond en we hebben een leguaan gezien. Verder hadden ze nog wat dieren in kooien lopen, zoals hyena's en leeuwen. Toen we on 12.30 uur terugwaren in het hotel kreeg Tjasse pas echt last van z'n maag en darmen. De rest van de dag op de kamer gebleven. Lekker dicht bij het toilet, waar Tjasse dan ook tig keer gebruik van heeft gemaakt.
Na het eten toch even naar het voetbal gekeken. Nederland - Zuid-Korea: 5-0. Dat maakte de dag weer een stuk aangenamer! Of het door het voetbal kwam of van iets anders, maar Tjasse is de hele avond niet meer naar het toilet geweest.

Dag 7: (21 juni)

Tjasse had nog steeds last van diarree, maar hij wilde per se mee op excursie naar Bintang Bolong. Dus maar twee immodiumpillen ingenomen. Onze eerste stop was bij een veemarkt bij Abuko, maar aangezien wij daar al geweest waren, hebben we hier niet meer rondgekeken. De tweede stop was bij een steengroeve en de derde stop bij een kelkoven, waar ze oesterschelpen verbrandden tot kalk. Bij het eindpunt, Bintang Bolong, hebben we een boottocht door de bolongs (een gebied van rieviertjes, beekjes en kreekjes) gemaakt. We hebben toen meer vogels gezien dan tijdens onze boottocht in Senegal. Bij terugkomst in Bintang Bolong in een lodge gegeten. Bij onze jeep stond een groep vrouwen en kinderen te dansen. We hebben hier even naar gekeken en zijn toen aan de terugreis begonnen. Op de terugweg zijn we nog gestopt bij een handycraft market in Birkama. Hier hebben we een houten beeldje van een mannetje en een vrouwtje gekocht. Tegen 18.30 uur waren we terug in het hotel. De excursie viel in die zin wat tegen, dat hij bijna hetzelfde was als de excursie naar Senegal, terwijl in de folder stond, dat het iets heel anders was. We zouden namelijk Falani-dorpjes aandoen, wat we niet hebben gedaan en er zouden folkloristische dansen zijn ( je denkt dan toch aan meer dan aan één keer wat vrouwen en kinderen die bij een jeep staan te dansen).
's Avonds weer bij Fawlty Towers gegeten. Deze keer niet al te uitgebreid, want Tjasse had nog steeds last van zijn ingewanden. Hij is dan ook vroeg gaan slapen, terwijl Willy nog een poos heeft zitten lezen, waarbij ze veelvuldig bezoek kreeg van de locale muggen.
P.S.
Tijdens de excursie hebben we nog een cashewvrucht geproefd, vreselijk zuur, maar je had de eerste uren geen dorst meer!

Dag 8: (22 juni)

Vannacht rond 3.00 uur begon het ineens vreselijk hard te regenen. We werden er wakker van. Het resultaat was wel dat de lucht veel helderder was dan de dagen ervoor, toen was het meestal heiig.
Na het ontbijt, waarbij we lang hebben zitten praten met een Nederlands stel dat weer terug ging naar huis, is Tjasse naar het zwembad gegaan. Hij voelde zich stukken beter. Willy heeft nog even een wasje gedaanen is daarna ook bij het zwembad gaan liggen.
's Avonds in het hotel gegeten, want Tjasse zijn maag was toch nog niet helemaal op orde. En ja hoor, na het eten was het weer helemaal mis. Hij is dus maar (weer) op bed gaan liggen en Willy heeft nog een poos zitten lezen.

Dag 9: (23 juni)

Vandaag hebben we ook niet te veel ondernomen. Het grootste deel van de dag bij het zwembad gelegen. Het was bloedheet. Aan het eind van de ochtend nog even met Abraham naar een botanische tuin geweest, maar dat was nou niet echt wat je van een botanische tuin mag verwachten. Aan het eind van de dag nog even naar de toeristenmarkt tegenover het hotel geweest, waar Tjasse een blouse en een T-shirt heeft gekocht. We hebben ons verder georiënteerd wat betreft spullen die er te koop zijn en wat ze kosten. Het zag er naar uit dat de maag/darmklachten van Tjasse voorbij waren.
's Avonds (weer) bij Fawlty Towers gegeten. Tjasse heeft daarna in de lobby het hotel nog even voetballen gekeken en Willy heeft nog wat gelezen en heeft het dagboek aangevuld.

Dag 10: (24 juni)

Vanmorgen werden we om 7.30 uur opgehaald voor een excursie naar de North Bank. Aangezien Tjasse toch nog wat last had van zijn ingewanden, heeft hij twee immodiumpillen ingenomen. We waren met een grote groep, namelijk 38 personen. Dat was wel een beetje jammer, want dan wordt het zo massaal. We zijn met een pont de Gambia rivier overgestoken van Banjul naar Barra. Dit was een hele belevenis. Veel te zwaar beladen vrachtauto's, hele veestapels en, naar ons idee veel te veel passagiers, werden aan boord gestouwd. Het was bijzonder om te zien dat de passagiers bijna door de ijzeren hekken op de kade heen werden geduwd. De lokale bevolking had er tenminste vertrouwen in dat het wel goed zou gaan. De heenweg duurde ongeveer 50 minuten, terwijl we op de terugweg maar 25 minuten nodig hadden om de rivier over te steken. Dit zal wel aan de stroming van de rivier hebben gelegen. Bovendien hadden we op de terugreis een nieuwere boot. Een maal op de noordoever van de rivier, reden we direct door naar Fort Bullen. Onze tweede stop was een beananenplantage. Vervolgens hebben we plaats genomen in schoolbankjes van een lagere school, waar we uitleg kregen over het onderwijssysteem in Gambia. Een aantal leerlingen hebben nog voor ons gezongen.
Na de lunch zouden we naar Dog Island lopen, maar aangezien het hoog water was, was dat helaas niet mogelijk. we zijn toen naar een dorpje gereden, waar we Gambiaanse dansen hebben bewonderd. Toen was het alweer tijd om terug te rijden naar de boot voor de overtocht naar Banjul. Zoals gezegd ging dit aanmerkelijk sneller.
Om ongeveer 18.30 uur waren we weer in het hotel. Wij vonden dit de leukste excursie van de vakantie, het meest gevarieerd. Tjasse heeft nog bladeren van de guaveboom gekregen, wat een prima middel tegen diarree zou zijn. Je moest er dan wel thee van trekken. We zullen zien...
Na het diner is Willy om 22.00 uur naar bed gegaan, terwijl Tjasse nog naar het voetballen heeft gekeken in het hotel.

Dag 11: (25 juni)

Wederom een rustdag, het is per slot van rekening vakantie! 's Middags hebben we naar Nederland - Mexico gekeken: 2-2. Voor de rest van de dag aan het zwembad gelegen. Tegen de avond naar de kamer gegaan en wat gelezen, gepuzzeld en in het dagboek geschreven.
In het infoboek van Sun Air dat in het hotel lag, stond dat er een heel goed restaurant, Calypso, in de buurt van het hotel zou zijn. Dit bleek echter al jaren niet meer te bestaan. Dus maar weer bij Fawlty Towers gegeten. Op zich geen probleem, want dat is een prima restaurant, maar je wilt wel eens wat anders. Na het diner heeft Tjasse nog voetballen gekeken en Willy is wat gaan lezen.

Dag 12: (26 juni)

Vandaag zijn we op stap geweest met Abrahem en een privé chauffeur. Eerst zijn we naar Banjul geweest, naar het monument Arch 22. We zijn ook nog even naar binnen geweest, want daar was een expositie (een soort museum). Dit was erg leuk. Daarna naar het National Museum, waar je echter geen foto's mocht maken en ze verkochten er ook geen kaarten. Geen blijvende herinnering, dus. In het museum waren allerlei werktuigen en instrumenten en zo te zien en de geschiedenis van Gambia werd weergegeven. Al met al een interessant bezoek. We zijn verder gegaan naar de Albert Market. Willy liep op een gegeven moment gillend weg, want we hadden nog nooit zulke agressieve verkopers meegemaakt. Ze trokken letterlijk aan alle kanten aan je om je in hun kraam te krijgen. Je had geen gegelegenheid om alles rustig te bekijken.
Vanuit Banjul zijn we naar Sayang gereden, waar we gelunched hebben op het strand.
Wat een rust! Vervolgens naar de vismarkt op het strand gegaan. Dit was een hele happening, ware het niet dat het ook hier niet op prijs werd gesteld dat je foto's maakte. Toch stiekem een paar foto's kunnen maken.
Even na 17.00 uur waren we weer terug in het hotel en hebben we nog wat laatste inkopen gedaan.
De guavebladerenthee die Tjasse eergisteren opgedronken heeft, blijkt te werken, want hij is eindelijk van de diarree af.
's Avonds lekker rustig bij de hotelekamer op het terras gezeten, want we hadden al genoeg gesjouwd.

Dag 13: (27 juni)

Vandaag uitgeslapen en tot 15.45 uur bij het zwembad gelegen. Heerlijk met die hitte. Daarna gedoucht, want om 16.20 uur werden we opgehaald om naar het worstelen te gaan. Wostelen is een grote sport in Gambia. Toen we om 17.00 uur in het stadion aankwamen, was er verder nog bijna niemand. We vroegen ons af of er wel geworsteld zou worden, maar we werden gerustgesteld door enkele aanwezige localen. Tjasse heeft nog een potje geworsteld (wel betalen, natturlijk) met één van de worstelaars. Dit tot grote hilariteit van de aanwezige Gambianen. Tegen 18.00 uur begon het stadion langzaam vol te lopen. Toen bleek dat er maar drie toeristen aanwezig waren. Dat was nog eens leuk. Deze sport was dus beslist niet om toeristen te vermaken, maar een échte wedstrijd. Rond 18.30 uur liepen alle worstelaars een rondje door het stadion en om 18.45 uur begonnen de wedsrtijden. Ondertussen was het lawaai tot een oorverdovend niveau gestegen, want de supporters van de verschillende stammen probeerden elkaar met trommels de loef af te steken. We vonden het wel vreemd dat de worstelaars die geen wedstrijd speelden gewoon in de ring rondliepen. Maar wij snapten de spelregels dan ook niet.
Er worstelden in totaal vier stammen tegen elkaar en iedere winnaar van een partij kwam, met in zijn kielzog een trommelende groep supporters, langs het publiek om geld in te zamelen.
Rond 19.30 uur was de finale. De twee sterkste worstelaars streden om de overwinning. Dat het een belangrijke wedstrijd was, bleek wel uit het feit dat de nationale Gambi-aanse televisie opnamen maakte van deze finale. Nadat de winnar bekend was, stroomde het stadion zowaar nog sneller leeg dan dat het was volgestroomd. Binnen de kortse keren was er niemand meer aanwezig. Willy is nog met de winnaar op de foto geweest. Ze vond dat maar niks, want:"Al die Gambianen stonden me aan te gapen". Tjasse zag echter alleen maar lachende Gambianen.
Om 20.15 uur waren we weer terug in het hotel. een ervaring rijker die we niet hadden willen missen.

Dag 14: (28 juni)

De een na laatste dag hebben we relaxed aan het zwembad doorgebracht. Abraham kwam nog langs met een zak met drie bananen en twee mango's. Toch lief van hem. 's Avonds alvast voor een deel de koffers gepakt en voor het laatst bij Fawlty Towers gegeten.

Dag 15: (29 juni)

De laatste dag.
Na het ontbijt hebben we Abraham zijn "salaris" betaald voor zijn goede zorgen en prima gidswerk. Voor de goede orde, hij wilde zelf dat we hem pas op de laatste dag zouden betalen. Nog even bij het zwembad gelegen en om 14.00 uur gedoucht, omgekleed en de laatste spullen in de koffers gepakt. Vervolgens geluncht en nog wat voetballen gekeken.
Om 16,45 uur werden we opgehaald en naar de luchthaven gebracht. We vertrokken met 45 minuten vertraging en om 3.45 uur kwamen we aan op Schiphol. Twee weken Gambia zaten er op!