Birma (Myanmar)

• Aantal dagen: 22
• Van: 13 February, 2004, Tot: 05 March, 2004
• Reisorganisatie: Summum

Dag 1 en 2: (13 en 14 februari)

Om even na die uur 's middags vertrekken we vanaf Schiphol. We maken een tien en een half uur durende vlucht naar Bangkok, om vandaar door te vliegen naar Yangon, de hoofdstad van Myanmar.
In Bankok bleek dat enkele leden van de groep hun ticket naar Yangon op moesten halen bij een balie in de vertrekhal. We moesten dus maar even 500 Baht (ongeveer $ 27,00) betalen voor een visum, want anders kwamen we het land niet in. Maar goed, je hebt geen keus en dus de tickets maar opgehaald. Alles verliep overigens zonder problemen.
Om 12.00 uur locale tijd kwamen we aan op de luchthaven van Yangon. Na een half uurtje rijden arriveerden we in ons hotel in het centrum van Yangon. Even wat opgefrist en toen naar de informatiebijeenkomst gegaan. Hierwerden we allemaal aan elkaar voorgesteld en ook onze gids, Ernst Jan, stelde zich voor.
De rest van de middag zijn we op eigen houtje de stad gaan verkennen. We hebben onder andere de Sule pagode bezichtigd.
Om 18.00 uur was het weer verzamelen voor een gezamenlijk diner bij de Golden Duck (ja, ja, ook in Myanamar is de gouden eend beroemd) aan de Yangon River.
Na het eten hebben we de Shwedagon pagode bezichtigd. Het was pracht om de tempel feeëriek verlicht te zien, net zoals een restaurant in de vorm van een ceremoniële boot.
Na deze nachtelijke tour is Willy vermoeid gaan slapen, maar Tjasse is nog met een een paar mensen naar een Birmese koffieshop geweest. Ik wist toen nog niet dat dergelijke gelegenheden dagelijkse kost voor ons zou worden.

Dag 3: (15 februari)

Vanmorgen weer naar de Shwedagon geweest. Deze keer zijn we echt naar binnen geweest en het was zeer indrukwekkend. Een enorm tempelcomplex met ontelbare pagodes en gebedsruimtes; ongelofelijk! Het geheel was vooral bijzonder: een krioelende mensenmenigte die zich, met de klok mee lopend, langzaam in een oneindige stoet voortbeweegt door de geur van eten en vooral wierook.
Hierna zijn we nog naar een zittende en een liggende Buddha geweest, om daarna nog een marktje te bezoeken.
's Avonds zijn we met twee mensen uit de groep gaan eten bij de Mandarin (Chinees). Omstreeks 23.30 uur naar bed gegaan.

Dag 4: (16 februari)

Vanmorgen uit Yangon vertrokken en op weg naar Kyaikhtyo gegaan. Onderweg naar witte olifanten gekeken. De olifanten waren echter niet echt wit, maar wel veel lichter van kleur dan een normele olifant. Vandaar zijn we naar een wit marmeren buddha gegaan. Tjasse zal zich deze plaats nog lang heugen, want hij verstapte zich op de trap naar het beeld en blesseerde zijn knie. Gelukkig bleek het niet ernstig te zijn.
Tijdens de rit naar Kyaikhtyo waren ze aan de weg aan het werk. Dat gaat in Myanmar op een manier die bij ons onmogelijk zou zijn. Er werden eerst grote stenen op de grond gestrooid, daar over heen grote kiezels en daar weer over heen kleine kiezels. Tenslotte werd er asfalt op aangebracht en werd het zaakje met een wals afgewerkt. Op deze manier werd de weg aan beide zijden met ongeveer 50 cm verbreed.
Niet zo bijzonder zul je denken, maar het werk werd alleen door vrouwen gedaan, terwijl de opzichters mannen waren.
's Avonds in het hotel in Kyaikhtyo gegeten, omdat er verder in de wijde omtrek niet te vinden was. Na het eten nog wat gedronken.

Dag 5: (17 februari)

Vandaag gingen we de Gouden Rots pagode bekijken. Een gedeelte van de groep liep vanaf een "basiskamp" naar de Gouden Rots pagode; een wandeling van zo'n 4 uur. De rest, wij ook, ging met de bus naar een ander "basiskamp", vanwaar we met open trucks naar de voet van de berg waar de Gouden Rots pagode op staat, werden gereden. Vanaf de voet van de berg was het nog zo'n 45 minuten tot 1 uur steil omhoog lopen. Omdat Tjasse nog steeds last had van zijn knie, kon hij helaas niet de 4-uurs route lopen. Hij had dit graag gedaan, maar helaas.
De Gouden Rots pagode is één van de drie grootste heiligdommen in Myanmar, maar persoonlijk vonden we het een beetje tegenvallen. De gouden rots is wel mooi, maar voor de rest is er alleen maar een groot plein op de top van de berg, met wat winkeltjes en res-taurantjes. Na iets gedronken te hebben zijn we weer naar beneden gelopen en met de open trucks naar onze bus gegaan. Die stond gelukkig nog op ons te wachten.
Vanaf de Gouden Rots pagode zijn we doorgereden naar Bago, waar we omstreeks 18.30 uur aankwamen in ons hotel. Deze keer troffen we het niet met onze hotelkamer, want het hotel was gelegen aan een drukke doorgaande weg en onze kamer lag aan de wegkant. Het leek wel of alle vrachtauto's van Myanmar beloten hadden om 's nachts, luid claxonerend, door Bago te rijden en dan ook nog langs ons hotel. Het zal duidelijk zijn dat we bijna geen oog dichtgedaan hebben. Vooral Willy heeft daar nogal wat naweeën van gehad.

Dag 6: (18 februari)

Vannacht dus geen oog dichtgedaan. Het enige voordeel was, dat je 's morgens rond 6 uur zo'n 300 monniken in een lange rij door de straten zag lopen om te gaan bedelen.
Ze hadden hun bedelnappen vol met gekregen eten en gingen weer terug naar het klooster. Tjasse heeft toch nog wat hazeslaapjes gedaan, maar Willy heeft echt geen oog dichtgedaan (zie Dag 5).
Vanmorgen en aan het begin van de middag verschillende dingen bekeken:
Als eerste zijn we naar de Shwemawdaw pagode geweest, die qua bouw veel weg heeft van de Shwedagon pagode in Yangon.
Vervolgens zijn we naar het voormalige paleis gegaan en daarna naar een klooster, waar we het ritueel rond de middagmaaltijd mochten aanschouwen. Dit was heel indrukwekkend en, wat ons betreft, één van  de hoogtepunten van de reis.
Als laatste naar de Mahazedi pagode, het liggende buddhabeeld van Shwethalyaung en de Kyaikpun pagode, met 4 zittende buddha's van elk 30 meter hoog.
Om 14.00 uur waren we terug in het hotel en hebben we even wat gegeten in een nabij gelegen restaurant.
We moesten tot 18.30 uur wachten op de nachtbus die ons naar Meicktyla zou brengen. De busreis is een verhaal apart, want we dachten een mooi ruim plaatsje te hebben gevonden tussen in het midden van de bus. Echter tot onze schrik werden er in het gangpad kleine stoeltjes uitgeklapt, waar ook nog passagiers plaatsnamen. Einde ruimte, want op deze manier zat je nogal opgepropt in de bus. Maar niet geklaagd, want ook dat is Myanmar! Het was vooral jammer voor Willy, want die kon nu haar benen niet meer strekken en dat leverde aan het eind van de nachtelijke reis toch wel een beetje problemen op. Onderweg zijn we, na zo'n 4 uur rijden, één keer gestopt voor de nodige sanitaire voorzieningen en eventueel een hapje en een drankje.
In Meicktyla, het was ondertussen 19 februari en ongeveer 6.00 uur, stapten we over in onze eigen bus. Gelukkig weer beenruimte. We arriveerden om 11.30 uur in ons hotel in Nyaung Shwe.

Dag 7: (19 februari)

Zoals gezegd kwamen we om 11.30 uur aan in Nyaung Shwe aan het Inle meer. In het hotel hebben we ons wat opgefrist en zijn toen met enkele groepsleden bij een gezellig restaurantje vlakbij het hotel wat gaan eten en drinken. Heerlijk, wat een rust! Aan het eind van de middag hebben we nog een rondje door het dorp gelopen en 's avonds bij hetzelfde restaurantje van 's middags gedineerd.

Dag 8: (20 februari)

Vandaag hebben we een rondje Inle meer gedaan. Met z'n vijven in een bootje. Heel luxe stoelen en allemaal achter elkaar, dus je kon alles goed zien. Kortom: heerlijk relaxen op het water. We zijn verchillende keren aangemeerd en dingen bekeken. Ook hebben we de beroemde beenroeiers van het Inle meer van dichtbij kunnen bewonderen.
Achtereenvolgens zijn we geweest bij:

• Een locale markt (was wel erg toeristisch). Vooral de groente-, fruit- en kruidenaf-deling was heel fleurig.
• Een weverij
• Een werkplaats waar ze gereedschap maken
• Een scheepswerf
• Een sigarenmakerij
• Een tempel / pagode
• Een werkplaats waar buddha's en sierijzerwerk gemaakt wordt
• Drijvende tuinen
• Een klooster

Het was een hele belevenis om door de dorpjes in het Inle meer te varen.
De huizen zijn allemeel op palen gebouwd en de bedrijvigheid is groot. Dit gebied is dan ook één van de meest welvarende in Myanmar.
's Avonds hebben we met z'n allen in het hotel gegeten, waarna we een avond entertainment aangeboden kregen (wel zelf betaald natuurlijk).
Het was een theatervoorstelling van een locale groep die allerlei dansen uitvoerde, zoals dansen van verschillende stammen, een vuurdans en een dansend hert. Een kleurrijk ge-heel. Op het eind kon je dan geld in de bek van het dansende hert. Aangezien dat geluk brengt, hebben we dat natuurlijk gedaan.
Na de voorstelling in onze "stamkroeg" (het restaurantje bij het hotel) nog wat gedronken en toen gaan slapen.

Dag 9: (21 februari)

Vandaag hebben we allebei iets anders gedaan; Tjasse heeft een trekking in de bergen gemaakt en Willy is met twee leden uit de groep, Nel en Harry, gaan fietsen.

De trekking van Tjasse:
Was erg leuk. Enkele bergstammen bezocht en ook nog een grot waar een monnik boete deed door daar één jaar moederzielalleen te zitten. Hij kreeg alleen 's morgens wat eten en drinken en daar moest hij het de hele dag mee doen.
In deze grot was ook een pagode met twee slangen en een liggende buddha. We hebben gegeten in een klooster, waar we, zoals gebruikelijk in Myanmar, zeer hartelijk werden verwelkomd. Vooral de omgeving tijdens de tocht was prachtig.

De fietstocht van Willy:
Een hele belevenis om met een fiets over de hobbelige, stoffige, wegen en paadjes te fietsen. De omgeving van het Inle meer is prachtig en we zijndan ook vaak gestopt om foto's te maken van mooie tafereeltjes. We zijntot de warmwaterbron gefietst en hebben daar een lange rustpauze gehouden. Het water van de bron was zo heet, dat je je hand er niet in kon houden. Na de rustpauze zijn we terug gereden naar het hotel in Nyaung Shwe . Toch zo'n 4 uur onderweg geweest.
's Middags is Willy met Ernst Jan (onze reisbegeleider) naar de kapper geweest. Willy had namelijk gisteren gezegd dat ze haar lange haar zat was. Toen zei Ernst Jan:"Dan ga je toch met mij mee naar de kapper?" Daarop had Willy, met enige bravour, gezegd dat ze mee zou gaan. Ze kneep hem toch wel een beetje, nu de gang naar de kapper wel erg dichtbij kwam. Eén troost, Ernst Jan probeerde zich er ook uit te draaien. Uiteindelijk zijn ze toch allebei naar de kapper gegaan en hebben zich laten knippen. Voor de prijs hoefden ze het niet te laten: € 2,00 p.p Willy en Ernst Jan waren allebei zeer tevreden over het eindresultaat.
O ja, Willy vroeg aan de kapper of hij ook vrouwen knipte, waarop de kapper positief antwoordde. Later bleek dat ze de eerste vrouw was geweest die hij knipte.
's Avonds Indiaas wezen eten in een restaurant in de haven en daarna naar de "stamkroeg" voor een afzakkertje.

Dag 10: (22 februari)

Vanmorgen in onze bus gestapt voor de rit naar Kalaw. We hebben onderweg een klooster bezocht. Het enige klooster in Myanmar met ovale ramen. Toen zijn we verder gegaan naar Pindaya, waar we eerst heben geluncht. Na de lunch zijn we naar de heilige Umin grotten geweest. Hier staan 8000 buddhabeelden, 2000 grote en 6000 kliene. Dat was heel indrukwekkend.
Tot slot nog naar een parasolmakerij geweest. Hier maakten ze papieren parasols met echte bloemen erin verwerkt.
Vervolgens hebben we onze reis vervolgd naar Kalaw, waar we om 17.00 uur aankwamen. De wegen waren vandaag bar slecht. We hebben 's avonds voor het eerst echt Birmees gegeten. Je krijgt de hele tafel vol met een overvloed aan gerechtjes, Als een gerecht op was werd er, zonder te vragen, bijgevuld. Wel even wennen aan de smaak, want er wordt namelijk héél veel koriander in de gerechten verwerkt. Je moet er van houden.
Na het eten nog even bij het hotel gezeten en toen naar bed gegaan, want morgen gaan we een trektocht door de bergen maken.

Dag 11: (23 februari)

Ja hoor, om 8 uur is het dan zover: we gaan lopend de bergen in!
Er zijn twee groepen gemaakt:
Eén groep loopt de "zware" tocht en één groep de "makkelijke" tocht.
Achteraf bleken de beide tochten niet zoveel van elkaar te verschillen, alleen de afstand. De "zware" tocht was enkele uren langer. Wij deden de "makkelijke" tocht; het is tenslotte vakantie. We startten bij het hotel en het bergje op, bergje af in de stof en de hitte. Het was echter een hele belevenis. We kwamen van alles en iedereen tegen onderweg. Tussendoor regelmatig gestopt om de mensen met korte beentje gelegenheid te geven om weer bij te komen. We hebben heel mooie uitzichten gehad. De eerste grote stop was bij de Palou, een bergstam die nog in zogenaamde "longhouses"  woont. We zijn natuurlijk in één zo'n longhouse geweest. We kregen thee en banaantjes aangeboden door de bewoners. Je kunt je haast niet voorstellen dat in een huis van 50 bij 10 meter 7 gezinnen wonen met 54 mensen. Allemaal onder 1 dak, zonder veel privacy. Alleen de slaapkamers waren een beetje afgeschut. De rest van het longhouse is één grote gemeenschapsruimte.
Van de Palou zijn we verder gelopen naar een fantastisch mooi viewpoint. Hier was een restaurant, waar je, zittend op het terras en onder een rieten parasol, van het geweldige uitzicht kon genieten. Ook hier hebben we wat gegeten en gedronken. De wandeling was op zich heel goed te doen. Wel zaten er een paar erg steile stukken in, die voor sommige mensen voor wat problemen zorgden. Rond 16.00 uur waren we terug in ons ho-tel in Kalaw, briuin van het stof, maar voldaan.
Heerlijk bijgekomen op de hotelkamer en ons wat opgefrist. Daarna naar de Three Sisters, een restaurant vlakbij het hotel, gegaan om te dineren. Het eten daar was prima! Na het diner zijn we gelijk naar bed gegaan, want morgen wacht een zware dag.

Dag 12: (24 februari)

Vanmorgen om 06.00 uur vertrokken we met de bus richting Mandalay.
Een lange rit over bergen en erg slechte wegen. Onderweg moest de bus nog gerepareerd worden, omdat er wat mis was met de stuurinrichting. Alles is echter weer goed gekomen. Verder verliep de reis best wel voorspoedig en na enkele "waterstops" (sanitair) en een lunch kwamen we onstreeks 15.00 uur aan in ons hotel in Mandalay. Sneller dan verwacht en dat was een meevaller. Om 15.45 uur was er een infobijeenkomst in de lounge van het hotel, waarin Ernst Jan uitlegde wat er allemaal te doen was en welke excursies er gemaakt konden worden.
's Avonds lekker gegeten in de stad en ons vergrepen aan een echt ijsje. Met twee mensen uit de groep nog nageborreld op de kamer en omstreeks 22.30 uur naar bed gegaan.

Dag 13: (25 februari)

Vanmorgen met een taxi + chauffeur op stap gegaan in Mandalay. We moesten wel een taxi nemen, omdat we anders nooit alle dingen zouden zien die op ons verlanglijstje stonden.
Achtereenvolgens zijn we geweest naar:

• Mandalay Hill
• Kyauktawgyi pagode
• Kuthodaw pagode
• Shwenandaw Kyaung klooster
• Langs het koninklijk paleis gereden
• Mahamuni pagode
• Het monnikenstraatje (27th Street)
• Viewpoint bij de Ayeyarwaddy rivier
• Shwekgyimyint pagode

En weer terug naar het hotel, waar we om 16.30 uur aankwamen. Tussendoor natuurlijk her en der gestopt om te drinken en te eten. 's Avonds gegeten bij BBB, een zeer chique restaurant, zeker voor Birmese begrippen. De kaart was zeer uitgebreid en we hebben heerlijk gegeten. We hadden ongeveer het duurste wat er was en toch hoefden we maar, omgerekend, € 6,00 p.p. af te rekenen. In Myanmar kun je nog betaalbaar uit eten!

Dag 14: (26 februari)

Vandaag naar Sagaung en Amarapura geweest. In Sagaung hebben we verschillende pagodes bezocht en een zilversmid.
In Amarapura is de langste teakhouten brug ter wereld, namelijk 1200 meter. We zijn de brug overgelopen naar de overkant van het meer en hebben daar een tempel met fresco's bezocht. Onderweg nog lekker op een terrasje gezeten en wat gegeten en gedronken, want ook hier was het weer heerlijk heet.
In de loop van de middag begon Willy zich steeds onprettiger te voelen en tijdens het avondeten voelde ze zich echt beroerd. Bijna niks gegeten, dus.
Terug op de hotelkamer ging het echt fout. De hele zooi er weer uitgegooid en flink aan de diarree. Een pilletje ingenomen om in slaap te komen.

Dag 15: (27 februari)

Vanmorgen is Willy toch maar meegegaan naar Mingun. Ze heeft een paar Immodiumpillen ingenomen. We zijn met de boot naar Mingun gevaren, waar de grootste onafgemaakte bakstenen stupa ter wereld staat, de Mantaragyi pagode. Ook de grootste, nog gave, klok ter wereld hangt in Mingun. We hebben wat rondgelopen en zijn toen met de boot teruggegaan naar het hotel, waar we om 12.30 uur aankwamen.
Direct na aankomst heeft Tjasse Ernst Jan een taart aangeboden, omdat het zijn 50ste reis als reisbegeleider was. De taart was prachtig opgespoten, echte HEMA kleuren (fel roze,fel groen, oranje). Onze locale gids, Myo, had de taart voor ons besteld bij een banketbakker in de stad, waarvoor nogmaals dank.
Later die middag zouden we nog naar een overdekte markt gaan, maar omdat het een boeddhistische feestdag was, was de markt gesloten.Om 17.30 uur zijn we gaan eten bij BBB.
We zijn niet te laat naar bed gegaan, want morgen vertrekken we met de boot naar Bagan.

Dag 16: (28 februari)

Vanochtend was het vroeg dag. Om 4.30 uur liep de wekker al af. Willy is gelukkig weer 100%. We hebben geluncht en om 6.00 uur stonden we al aan de kade om in te schepen voor een bootreis van 12 uur. Om 18.00 uur kwamen we aan in Bagan, na een prachtige en zeer relaxte boottocht.
Lekker op het dek gezeten, in een stoel gehangen, gepuzzeld, diepzinninge gesprekken gevoerd en natuurlijk heerlijk gegeten en gedronken. Tijdens de reis is de boot nog een keer vast komen te zitten, wat ons ongeveer een half uur reistijd heeft gekost, maar niemand treurt daarom. In een kwartiertje waren we in ons hotel, een soort motel met allemaalaparte kamers.
Met bijna iedereen wat gegeten in een nabij gelegen restaurant. Tjasse heeft na het eten nog wat gedronken op de veranda voor de kamer. Dat was de laatste leuke bezigheid van hem, want die nacht was hij aan de beurt on vreselijk ziek te worden. Alles er uit gegooid en vreselijk aan de diaree.

Dag 17: (29 februari)

Vandaag is Willy met twee groepsleden, Nel en Harry, wezen fietsen langs de tempels en pagodes waar Bagan zo beroemd om is. Tjasse is nog steeds ziek en is op bed blijven liggen. Hij heeft van de locale gids, Myo, een heus paardenmiddel gekregen tegen de diarree en de buikkrampen. En het hielp ook nog. De kaakjes bleven binnen en de diaree werd ook minder.
Willy heeft tijdens de fietstocht mooie foto's gemaakt van de tempels en pagodes. Het was echter weer erg heet en dus waren de laatste kilometers fietsen niet om te benijden. Ze was omstreeks 15.30 uur weer terug in het hotel. Met Tjasse ging het gelukkig weer wat beter. Willy heeft nog even gezwommen in het zwembad bij het hotel en 's avonds zijn we naar de Italiaan geweest en wat gegeten. Ook Tjasse kon gelukkig weer eten binnen houden. Om 20.00 uur was er een marionettenvoorstelling in de tuin van het hotel.
Dat was leuk om te zien, want je staat er versteld van wat een oude cassettespeler en mooie poppen kunnen. Wij vonden het een mooie show.
Na de show is Tjasse direct naar bed gegaan en Willly heeft nog even buiten gezeten op de veranda voor de kamer.

Dag 18: (1 maart)

Omdat we 's ochtends om 4.45 uur wakker waren, zijn we uit bed gegaan en het veld ingelopen om de zonsopkomst te gaan zien. Dit heeft bijzonder mooie foto's opgeleverd!
Tjasse is gelukkig weer helemaal 100% en dus zijn we op de fiets geklommen, omdat Tjasse de tempels en pagodes ook graag wilde zien. Willy wilde ook nog wel weer een rondje maken. We zijn met z'n tweeën op de North Guni pagode geklommen en hebben genoten van de onbeschrijfelijke rust en stilte, gecombineerd met het adembenemende uitzicht. Je zag namelijk alleen maar pagodes, zo ver het oog reikte.
's Middags heeft Willy even gezwommen en is naar de plaatselijke markt geweest. De markt stelde niet zoveel voor.
's Avonds zijn we vanaf één van de pagodes naar de zonsondergang wezen kijken. Dit viel een beetje tegen. Wij vonden de zonsopkomsten mooier dan de zonsondergangen, maar dat zou ook aan de tijd van het jaar kunnen liggen. We hebben ons naar de tempel laten rijden met een paardenkoetsje, wat een leuke ervaring was.
s'Avonds hebben we in de buurt van het hotel gegeten en we zijn vroeg naar bed gegaan. want we moesten de volgende dag al om 4.30 uur opstaan.

Dag 20: (2 maart)

Om 4.30 uur opgestaan.
Vandaag was een lange rit in de bus van Bagan naar Pyi ons lot. Om 5.30 uur vertrokken we. Na ongeveer een uur hedden we een stop bij Mount Popa, waar de tempel van de 37 Nats (de geesten) is. We zijn allebei de 777 treden van de trap opgegaan om bij de tempel te komen. Dit valt niet mee, als je bedenkt dat dat op blote voeten moet en er delen bij zitten van smalle ijzeren treden. Boven op de berg heb je dan wel een fantastisch uitzicht over het landschap. Nadat we via dezelfde treden weer naar beneden gegaan waren, hebben we nog wat gedronken. We vervolgden onze reis naar Pyi, waar we, na enkele stops, om 18.00 uur arriveerden. De wegen waren wederom erg slecht en een gedeelte was zelfs een zandweg. Veel stof dus, ook in de bus.
's Avonds in het hotel, op een terras, gegeten tussen de muggen.

Dag 21: (3 maart)

Vandaag de laatste lange rit van Pyi terug naar Yangon. We hebben eerst nog de Shwehasndaw pagode in Pyi bezocht en zijn daarna over een verrassend goede weg naar Yangon gereden. Onderweg zijn we gestopt in Shwedaung bij de Shwemyethman pagode. Hier is enige buddha met een bril te zien. Als laatste zijn we gestopt bij een Birmese veemarkt. Het was grappig te zien dat de boeren de koeien en waterbuffels aan een
touw rondjes lieten draven om de kwaliteit te laten zien.
Om 17.00 uur kwamen we aan in het hotel in Yangon. Onze resbegeleider, Ernst Jan, nam ons voor het diner mee naar het zelfde restaurant als waar we de eerste dag in Yangon hadden gegeten. Willy heeft tijdens deze maaltijd, namens de hele groep, een envelop met inhoud aan Ernst Jan gegeven als dank voor de bewezen diensten. Tjasse zou hiervan foto's maken, maar hij was zo in de ban van de uitreikingsceremonie, dat hij dat helemaal was vergeten. Vooral Willy nam hem dat erg kwalijk. Gelukkig was er een groepslid die wel foto's had gemaakt, dus dat probleem was ook weer opgelost. Na het eten zijn de meeste mensen uit de groep nog meegegaan naar een tempel, de Botataung pagode. De stupa van deze pagode is als één van de weinige pagodes in Myanmar toegangkelijk voor het publiek. Binnenin is alles van glasmozaïek en er zou zich een haar van buddha bevinden. Wij konden de haar echter niet waarnemen. Al met al een prachtig stukje handwerk.
Na dit bezoek zijn een paar mensen uit de groep meegegaan naar een typisch Birmese entertainmentavond. Dit is een ervaring die, als u ooit in Myanmar komt, niet mag missen.
Wat is het geval:
Op een podium in een grote hal staat een vrij modern keyboard met daarachter een zanger/pianist. Plotseling verschijnen op het podium bevallige Birmese meisjes die voor geld een liedje zingen. Dit wordt door mensen uit het aanwezige publiek besteed aan een kroon of een sjerp of bloemen, die dan aan een meisje mag worden aangeboden. Na het liedje verdwijnt het betreffend attribuut dan weer achter het toneel voor een volgende gulle gever. De meisjes zingen live en dat is te horen ook. Tot zover is alles nog vrij normaal. Maar wat wij niet normaal vonden is dat het publiek geen enkele emotie toont, want dat is 'not done' in Myanmar. Men zit stijfjes om plastic tafeltjes en gooit zich vol met alcohol (het boedhisme verbiedt het drinken van alcohol niet). Het resultaat laat zich raden:
Een hoop zatte mensen die lodderig voor zich uit zitten te staren. Wij hebben onze ogen uit gekeken en hadden de grootste moeite om niet enthousiast te zijn. Je wilt per slot van rekening geen ruzie met de locale bevolking of de regels in het land negeren.
Om 23.00 uur waren we weer in het hotel.

Dag 22: (4 maart)

De laatste dag van de vakantie!
Vandaag een beetje uitgeslapen tot 8.00 uur. We hebben lekker rustig aan gedaan met ontbijt en tassen inpakken. Om 10 uur zijn we naar de Bogyoke Aung San markt gelopen, een grote overdekte markt, om wat souvenirs te kopen. Alles wat we wilden kopen heb-ben we hier kunnen vinden en dat ge-beurt niet zo vaak. Na de lunch hebben we een taxi terug naar het hotel genomen, gedoucht en omgekleed. Toen was het nog zo'n an-derhalf uur wachten in het hotel tot ons vervoer naar de luchthaven van Yangon er was.
Tijdens het wachten in het lounge van het hotel zagen we een man binnen- komen met aan zijn linkerhand nagels van naar schatting 1 meter. We hadden dit nog nooit van dichtbij gezien en als het dan gebeurt, ben je toch zeer verbaasd.
Ook werd onze locale gids, Myo, nog even door Tjasse, namens de hele groep, in het zonnetje gezet. Wij vonden dat hij een prima job had gedaan en dat wilden laten weten door hem een envelop met inhoud te overhandigen.
Toen was het zover: we gingen naar de luchthaven. Daar aangekomen hebben we afscheid genomen van Ernst Jan en Myo, om daarna door de paspoortcontrole te gaan, op weg naar het vliegtuig.
De terugweg was weer een marathon. Eerst naar Bangkok, 5 uur overstaptijd en toen eindelijk richting Schiphol. Gelukkig hadden we goede plaatsen in het vliegtuig, zodat we voldoende (been)ruimte hadden.
Om 9.05 uur aangekomen op Schiphol. We hebben afscheid genomen van de rest van de groep en om ongeveer 11.00 uur waren we thuis in Hilversum.
Er was nu echt een einde gekomen aan een indrukwekkende reis.

Tot slot nog even dit:

Myanmar vonden wij indrukwekkend. Buiten de grote steden zie je weinig auto's, maar des te meer ossenkarren en zelf gefabriceerde voertuigen.
Vriendelijke mensen, maar over het algemeen erg slechte wegen.
Om 21.00 uur gaat de stekker eruit. Het wordt dan overal aarde donker.
Het enige licht dat je dan ziet komt uit de huizen die een aggregaat hebben.
Myanmar is het land van duizenden pagodes en buddha's, dus als je daar niet van houdt, moet je er niet naar toe gaan.
Wij hadden in ieder geval een ervaring die we voor geen goud hadden willen missen!